همه مي گفتند ديدني نيست ...

همه مي گفتند ديدني نيست ...

یك لحظه دوری از تو باشد هزار سال بر من

نابود شدم من در این هزار سال حتما

ان روز كه مرا گفتی دیگر نخواهمت رو

مرگم رسید ان روز خاك گشتم بی تو

هرگز نمیتوانم طاقت ندارم دیگر

نتوانم به زیستن حتی یك لحظه بیشتر

رویای با تو بودن شیرین تر از عسل باد

باران چشمهایم در پای تو غزل باد

كنج خرابه عالیست بهر تن نحیفم

انجا خدا بزرگ است من بنده ی ضعیفم

پر میزنم تا عرش در درگه تعالی

گریم تا بگیرم جواز عشقمان را

گویم اله !بهشت را هرگز نخواهم بر خود

من در جهنم باشم او در بهشت اسود

لكن پروردگارا قبل از سقوطم خواهش

بر قلبم نگاری عكس رخ ماهش

اینگونه در جهنم من را چه كار با غم؟

اتش گلستان است با عكست در قلبم

در چشم تو نباشم جز خاك گل ستانت

وقتی كه با تو باشم اینست مرا كفایت

گریم از فراق فراوان شب تا سحرگاهان

با اشك چشم گریان میخواهمت عزیز جان

كاش تو بدانی بهر تو جان فشانی

باكم نیست هر زمانی چون تو گزند نیابی

حرف دل عاشق ماند به افسانه

افسانه رخ داده عشق است جاودانه

ان شب كه خواب دیدم جز تو كسی ندارم

بر خواستم از خواب دیدم غمی ندارم

نوای دل شنیدم گفتا تو را خواهد

وقت است كه تنهایی دیگر به سر اید

هر دم كه با تو بودم كم شد ز غمهایم

دیگر فراموشم شد غم غصه و ماتم

ناگه به یكباره قلبم شد پاره پاره

دیدم كنارم نیستی یا رب دروغ است اره؟

روز روشن شب تاریكم گشت

كاش میشد به ان روزگاران برگشت

روزگاری كه من و تو ما بودیم

سرخوش و سرمست شیدا بودیم

یا خدا باشم دوباره در كنارش !!!

به خدا پاك است عشقم چون سیاوش

نفرین بر دنیا بر خورشید ان روز

چون طلوع كرد غروب شد افتابم جانسوز

در این دل شب ماه ز من چهره میگیرد

بس كه گرییدم خون ز چشم میریزد

امشب یكمین ماه است بی تو برگرد

دل سیاه چال است بی تو برگرد

روزه میگیرم تا بازش كنم انرا

با یك كلام دوستت دارم ؛