پنجشنبه یازدهم تیر 1388

شعر گذار از عزت ابراهیم نژاد

نوشته شده توسط آزادی در 22:52 | | لینک به این مطلب

سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388

مزار عزت ابراهیم نژاد

نوشته شده توسط آزادی در 23:33 | | لینک به این مطلب

سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388

امید رضا میر صیافی مردی در تارنگار ایران

نوشته شده توسط آزادی در 5:30 | | لینک به این مطلب

سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387

سرگذشت

سرگذشت


عاشق نشده بالغ شدیم

و کتاب های سفید را ورق زدیم

برای رسیدن به عبارتی

که هنگام تولد بر زبان رانده بودیم.

پوتین های پولاد پوشیدیم

و ترانه های ممنوع سر دادیم

برای دخترانی
که هرگز به چشممان نیامده بودند.

دستادست هم

به فتح جهان می رفتیم

که از غسلخانه سر در آوردیم.

       

نوشته شده توسط آزادی در 22:2 | | لینک به این مطلب

شنبه دوازدهم بهمن 1387

پاره ای دیگر از تنمان رفت...رامین مولایی

امروز هم یکی از همان روزهاست ، بویژه آنکه در ماتم سرای غربت ، آدم دوستان زیادی نداره ، یارانش کم تعداد هستند و هر ضایعه ای که وارد بشه ، خسارتش خیلی بیشتر از موقعی ست که در وطن و جمع خیل عزیزان باشه .
با رامین مولایی در انجمن وبلاگنویسان ایران ( پنلاگ ) آشنا شدم ، قلم تیز و نقد صریحش که با طنز خاصی همراه بود مسئولین پنلاگ را هدف قرار داده و بصراحت از ناکارآمدی آنها انتقاد میکرد .
همیشه فکر میکردم جوانی ست پر شور چرا که نشاط از تک تک کلماتش بر می خواست . گویی شور مبارزه با ظلم و استبداد ، خون جوانی در رگ قلمش جاری می ساخت .
کمی بعد و بواسطه مسئله ای تماس تلفنی با هم برقرار کردیم و ارتباط نزدیکتر شد ، برایم جالب بود که گاه تلفن میزد و حال مادرم را می پرسید . میگفت میدانم چقدر سخته غم درد مادر و ... .
بواقع هرچه قلمش تیز بود ، صدایش گرم و آرامبخش .
بیمار بود اما حتی به بیماری سختش اجازه نمی داد تا مانع از فعالیتش شود ، شمار وبلاگهایش بیش از آنی ست که در اینجا بتوان نام برد ، و اصلا اصراری بر نوشته های خود و درج نامش نداشت که بسیاری از وبلاگهایش ، به انعکاس مطالب دیگران می پرداخت تا بشیتر خوانده شوند و تاثیر گذارند .
آنچه برایش مهم بود فعالیت و مبارزه بر علیه ظلم رژیم بود .
میگفت این منتقدان نمی فهمند که تا وقتی حکومت برقراره ، انتقادشان باد هواست . تا وقتی ولی فقیه بر سرکاره، اینها فقط نق میزنند و نتیجه ای نمی گیرند ، باید تیشه بر ریشه زد ، باید با اساس نظام مقابله کرد.
اما این همه ، همه ی او نبود ، رامین از خبرگان فیلمبرداری بود ، متخصصی که تخصصش مورد تائید آلمانی ها بود ، آلمانی هایی که مشهورند به سخت گیری و قریب نوازی و غریب گریزی .

رامین هم رفت . هرچند دیگر درمیان ما نیست اما مطمئنا همیشه در کنار ما خواهد ماند .
باور نمی کنم کسیکه برای آزادی وطن سر از پا نمی شناخت و کار فرهنگی ( دراز مدت ) را بر خشونت ترجیح می داد ، بتواند از جمع دوستانش و از همراهی آنها تا رسیدن به هدف ، کناره گیرد .

در این ماتم سرایی که تعداد دوستان یکرنگ و بی ریا زیاد نیست ، مرگ هر رفیق ، بمثابه کنده شدن پاره ای از وجود انسان است ، آنچنانکه جایگزینی برای آن نمی توان یافت .
به حرمت همین دوستان ، باید این تن خسته را به مقصد رساند ، هرچند که در ادامه راه باز هم تکه ای جدا شود و دوستی از قافله بازماند اما چه باک که نهایتا کسی به مقصد خواهد رسید ،هرچند تنها ، اما به مقصد خواهد رسید : تا او کدامیک از ما باشیم که غزل پیروزی را بیاد یاران بسراییم ؟

--------------------------

هفت وبلاگ رامین مولایی که دیگر به روز نمی شود

 رامین مولائی - زیر چتر چل تیکٌه - وب . آ . ورد - سین جیم ها و یادداشت - فوروم هفت وبلاگ - باشگاه بحث شیرین نو و چه و چه - بیانیه ها و فراخوان -و در بسیاری دیگر ، هرجا که نشانی از مبارزه علیه استبداد است .

 و آخرین مطلبی که رامین مولائی پیش از مرگش در سایت قرار داد:

"هنوز چراغ ها را درست و حسابی روشن نکردیم، اما ترمز دستی را خواباندیم !

  فرهاد حیرانی

نوشته شده توسط آزادی در 23:43 | | لینک به این مطلب

چهارشنبه چهارم دی 1387

شبیخون برای یغماگلرویی

             شبیخون             

     برای یغما گلروئی

 

 

ماه را به سر نیزه می بردند

و هر ستاره

اشک بدرقه ای بود .

 

شب به تاریکی خود خو می کرد

و کوچه ها

بوی کافور و کتاب سوخته می دادند ...

 

ما در کدام دالان به یکدیگر رسیدیم

با قوطی کبریتی

که تنها یک کبریت خیس در دل داشت؟

 

دستانت را گرم کن ،

رفیق شاعرم

و به بادها بگو

من به صبح فردا نمی رسم ....

 

 

                              آذر هفتاد و هفت

    عزت ابراهیم نژاد    

نوشته شده توسط آزادی در 16:9 | | لینک به این مطلب